Dźwięk powiadomienia, który przecież wyciszyłam
rozbrzmiewa w głębi moich uszu
W ciemności zablokowanego ekranu
odbijam się tylko ja
Wpisuję „hej”,
i kasuję to, raz za razem
Niewysłany szkic
oddycha

Wyciszenie mojej udawanej siły,
tej nocy nie potrafię go wyłączyć
Tylko opuszki moich palców
stają się szczere

RefrenSłowa, których nigdy nie wysłałam,
nie chcą uwolnić się z głębi gardła
Niewysłany szkic,
nie mogę go usunąć, nie mogę
Choć myślałam, że podjęłam decyzję,
nie potrafię zamknąć tej strony
Pozostały zapach miłości
wciąż mnie woła

Śmiech moich przyjaciół
zostawiam daleko za sobą
Latarnie na drodze powrotnej
wydają się dziwnie łagodne
„Już ze mną wszystko w porządku”
powtarzam samej sobie,
ale tylko porządku płynących łez
nie potrafię zachować

Ostatniej linijki
wciąż nie mogę napisać
Bardziej niż pożegnanie,
boli mnie słowo „dziękuję”
Dowodu na to, że kochałam,
wciąż nie potrafię wymazać

Słowa, których nigdy nie wysłałam,
nie chcą uwolnić się z głębi mojej piersi
Niewysłany szkic,
nie mogę zasnąć, nie mogę
Czy kiedy nadejdzie jutro,
to trochę zblednie?
Pozostały zapach miłości
wciąż mnie woła

Już tego nie wyślę
Ale mimo to, kochałam