30Song

Misoushin no Shitagaki

未送信の下書き

O utworze

Zawód miłosny, w którym szkic wiadomości, jakiej postanowiłam nie wysyłać, oddycha tylko nocą. Akari Shizune swoim szeptem cicho przeszywa serce, które waha się nad jedną linijką niemożliwą do usunięcia.

Słuchaj na platformach muzycznych

Wszystkie platformy

Tekst (japoński)

消したはずの通知音が耳の奥で鳴るロック画面の暗さに私だけが映るねえって打ってやめてを繰り返す未送信の下書きが息をしてる強がりのミュート外せない夜指先だけが正直になる送らないままの言葉が喉の奥でほどけない未送信の下書き消せない消せない決めたはずなのにページを閉じられない好きの残り香がまだ私を呼ぶ友だちの笑い声遠くに置いて帰り道の街灯がやけに優しいもう大丈夫って自分に言うけど涙の順番だけ守れない最後の一行まだ書けないさよならよりもありがとうが痛い愛した証拠を消せないまま送らないままの言葉が胸の奥でほどけない未送信の下書き眠れない眠れない明日になったら少し薄れるかな好きの残り香がまだ私を呼ぶもう送らないそれでも愛した

keshita hazu no tsuuchion ga mimi no oku de naru rokku gamen no kurasa ni watashi dake ga utsuru nee tte utte yamete wo kurikaesu misoushin no shitagaki ga iki wo shiteru tsuyogari no myuuto hazusenai yoru yubisaki dake ga shoujiki ni naru okuranai mama no kotoba ga nodo no oku de hodokenai misoushin no shitagaki kesenai kesenai kimeta hazu nanoni peeji wo tojirarenai suki no nokoriga ga mada watashi wo yobu tomodachi no waraigoe tooku ni oite kaerimichi no gaitou ga yake ni yasashii mou daijoubu tte jibun ni iu kedo namida no junban dake mamorenai saigo no ichigyou mada kakenai sayonara yori mo arigatou ga itai aishita shouko wo kesenai mama okuranai mama no kotoba ga mune no oku de hodokenai misoushin no shitagaki nemurenai nemurenai ashita ni nattara sukoshi usureru kana suki no nokoriga ga mada watashi wo yobu mou okuranai soredemo aishita

Tłumaczenie

Dźwięk powiadomienia, który przecież wyciszyłam rozbrzmiewa w głębi moich uszu W ciemności zablokowanego ekranu odbijam się tylko ja Wpisuję „hej”, i kasuję to, raz za razem Niewysłany szkic oddycha Wyciszenie mojej udawanej siły, tej nocy nie potrafię go wyłączyć Tylko opuszki moich palców stają się szczere Słowa, których nigdy nie wysłałam, nie chcą uwolnić się z głębi gardła Niewysłany szkic, nie mogę go usunąć, nie mogę Choć myślałam, że podjęłam decyzję, nie potrafię zamknąć tej strony Pozostały zapach miłości wciąż mnie woła Śmiech moich przyjaciół zostawiam daleko za sobą Latarnie na drodze powrotnej wydają się dziwnie łagodne „Już ze mną wszystko w porządku” powtarzam samej sobie, ale tylko porządku płynących łez nie potrafię zachować Ostatniej linijki wciąż nie mogę napisać Bardziej niż pożegnanie, boli mnie słowo „dziękuję” Dowodu na to, że kochałam, wciąż nie potrafię wymazać Słowa, których nigdy nie wysłałam, nie chcą uwolnić się z głębi mojej piersi Niewysłany szkic, nie mogę zasnąć, nie mogę Czy kiedy nadejdzie jutro, to trochę zblednie? Pozostały zapach miłości wciąż mnie woła Już tego nie wyślę Ale mimo to, kochałam