Het meldingsgeluid dat ik dacht te hebben uitgezet
klinkt diep in mijn oren
In de duisternis van het vergrendelscherm
word alleen ik weerspiegeld
Ik typ "hé" in
en wis het, keer op keer
Het onverzonden concept
haalt adem

Het dempen uit stoerdoenerij
kan ik vannacht niet uitzetten
Alleen mijn vingertoppen
worden eerlijk

RefreinDe woorden die ik niet verstuur
komen niet los diep in mijn keel
Het onverzonden concept
kan ik niet wissen, niet wissen
Ik dacht dat mijn besluit vaststond
toch kan ik de pagina niet sluiten
De aanhoudende geur van liefde
roept me nog steeds

Het gelach van mijn vrienden
laat ik ver achter me
De straatlantarens op de weg naar huis
voelen vreemd zacht aan
Dat het nu goed met me gaat
vertel ik mezelf
maar alleen de volgorde van de tranen
kan ik niet bedwingen

De laatste regel
kan ik nog steeds niet schrijven
Meer dan vaarwel
doet dank je wel pijn
Het bewijs dat ik liefhad
blijft ongewist

De woorden die ik niet verstuur
komen niet los diep in mijn borst
Het onverzonden concept
ik kan niet slapen, niet slapen
Als het morgen wordt
vervaagt het dan een beetje?
De aanhoudende geur van liefde
roept me nog steeds

Ik verstuur het niet meer
maar toch heb ik liefgehad