De schaduw van het gordijn wiegt
het getik van de klok doet pijn
De ene achtergebleven mok
blijft koud
Jouw kleine gewoontes
zweven door de kamer
Hoe gelukkiger de herinnering
hoe stiller ze steekt

Woorden die ik niet kan sturen
blijven in mijn borst verstrikt
De ongelezen
laatste vriendelijkheid
Hoe vaak ik het ook wis
mijn vingers herinneren het zich
Dat er geen weg terug is
hoewel ik dat wel weet

RefreinEen afscheid door het gordijn heen
Een afscheid door het gordijn heen
alleen het licht beweegt vooruit
Wat meer pijn doet dan het afscheid is de ik die bleef hopen
Zoveel als ik van je hield
kan ik niet aardig zijn
In mij klink jij nog steeds na

Een koude oorbel
slechts één van het paar glinstert
Jouw favoriete
geur van shampoo
Ik kan het niet veranderen
en moet erom lachen
De neonlichten van de stad
zijn vreemd verblindend
Voor het geluk van een ander
wendde ik mijn blik af

In onze beloftes
hebben we te veel geloofd
Maar de ik die liefhad
zal ik niet haten
Ik berg mijn tranen op in de nacht
en wandel in de ochtend
Met kleine ademhalingen
kom ik deze dag door

RefreinEen afscheid door het gordijn heen
Een afscheid door het gordijn heen
alleen het licht beweegt vooruit
Wat meer pijn doet dan het afscheid is de ik die bleef hopen
Zoveel als ik van je hield
kan ik niet aardig zijn
In mij klink jij nog steeds na

Zelfs als de tijd
teruggedraaid kon worden
zou ik op dezelfde plek
opnieuw verliefd worden
In de vorm van pijn
leerde ik je kennen
Dus voor nu
is het oefenen met loslaten

Een afscheid door het gordijn heen
Een afscheid door het gordijn heen
alleen het licht beweegt vooruit
Wat meer pijn doet dan het afscheid is de ik die bleef hopen
Maar toch, op dit moment
ben ik van mezelf
stilletjes ga ik vooruit

Een afscheid door het gordijn heen