Alleen het geluid van de regen
blijft achter in de kamer
Onze twee kopjes
waarvan er één koud is
Zelfs jouw kleine gewoontes
zijn hier nog steeds
maar als ik je naam roep
blijft een antwoord uit

De "gelezen"-melding
doet alsof ze vriendelijk is
De ik die blijft wachten
raakt langzaam ontrafeld
Het licht van het scherm
maakt de nacht langer
Tussen mijn ademhalingen door
stapelt het afscheid zich op

RefreinEen stille nacht, op "gelezen" gelaten
mijn hart breekt in stilte
Dat ik zoveel van je hield dat ik moest huilen, is het bewijs
Wat ik niet kan wissen
zijn niet de herinneringen
maar mijn onlosmakelijke verlangen
Een stille nacht, op "gelezen" gelaten

In de hoek van de kast
is jouw geur vervaagd
Een te vaak gewassen overhemd
alleen ik blijf over
De make-up waarmee ik me sterk houd
telkens als ik die afdoe
herinnert mijn ware gezicht zich
weer hoe het moet huilen

Je hoeft ze niet terug te geven
die lieve woorden
Wat ik wilde
was een morgen die verderging
De vervanger van een ander
wil ik niet worden
Mijn eigen hart
beschermt mij

Een stille nacht, op "gelezen" gelaten
zinkend in een kalme zee
Dat ik zoveel van je hield dat ik moest huilen, is het bewijs
Als er geen weg terug is
laat me dan tenminste vandaag
haar stevig omarmen
mijn eigen zwakte

Omdat ik de slaap niet kan vatten
zet ik het raam op een kier
De koude lucht
droogt mijn tranen
In plaats van jou te vergeten
hervind ik mezelf
Langzaamaan is goed
langzaamaan is goed

Een stille nacht, op "gelezen" gelaten
mijn hart breekt in stilte
Dat ik zoveel van je hield dat ik moest huilen, is het bewijs
Als het morgen wordt
kan ik een klein stukje
lopen, zo voelt het
Een stille nacht, op "gelezen" gelaten