Akari Shizune
Filipino
Pakinggan
← Lahat ng kanta

Tungkol sa kantang ito

Sa umagang nagpalit ako ng maikling manggas, habang tinutupi ang mahahabang manggas na natutulog sa kabinet, biglang lumalim ang aking paghinga. Ang panahong kasama ko ang taong iyon ay naroon pa rin. Ngunit hindi na sapat upang ako'y maiyak. Dumadaan ako sa harap ng convenience store. Dati namin itong pinupuntahan, pero ngayon ay hindi na ako pumapasok; naglalakad ako nang diretso hanggang sa tawiran. Parehong bayan, ngunit ang liwanag sa dapit-hapon ay tila bahagyang nag-iba. Hindi ko nakakalimutan. Marahan kong isinasama ang panahong kaming dalawa. May panahong hindi gawa sa mga salita ang namagitan sa aming dalawa. Hindi ko gustong gawin itong kasinungalingan. Bilang isang pasasalamat na lamang, naglalakad ako sa bayang naka-maikling manggas. Hinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin. Kapag nagkasalubong kami balang araw, gusto kong maging taong nakakangiti. Isang pag-ibig na nagtapos, isasabay sa hangin bilang pasasalamat. Hinahaplos ng hanging dapit-hapon ang aking batok.

Lyrics

Salin

Umagang nagpalit ako ng maikling manggas
Natutulog sa kabinet ang mahahabang manggas
Ang panahong kasama ka,
ang hugis nito'y naroon pa rin
Sa tuwing tinutupi't itinatabi
isang mahinhing buntong-hininga

Kahit na maalala pa
hindi sa puntong maiiyak ako
ngunit bigla
lumalalim ang aking paghinga

KoroHinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin
Naglalakad sa bayang naka-maikling manggas
Hindi ko man nakakalimutan
ngunit hindi na ako nakagapos
Ang panahong tayong dalawa
ay marahan kong isasama

Dumadaan ako sa harap ng convenience store
Dati'y sabay nating pinupuntahan
Nang hindi pumapasok sa loob
dumiretso lang hanggang sa tawiran
Ang bilis ng aking paglakad
ay unti-unti nang bumabalik

Parehong bayan pa rin
ngunit tila bahagyang nag-iba
Ang liwanag sa dapit-hapon
ay dahan-dahang nagbibigay-kulay sa lahat

KoroHinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin
Naglalakad sa bayang naka-maikling manggas
Hindi ko man nakakalimutan
ngunit hindi na ako nakagapos
Ang panahong tayong dalawa
ay marahan kong isasama

Panahong hindi gawa sa mga salita
ang namagitan sa ating dalawa
Hindi ko gustong maging kasinungalingan ito
manatili na lang bilang pasasalamat

Hinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin
Naglalakad sa bayang naka-maikling manggas
Hindi man ako nakakalimot
ngunit hindi na ako humihinto
Ang panahong tayong dalawa
ay malambing kong kinakalag
Kapag nagkasalubong tayo balang araw
gusto kong maging taong nakakangiti

Mga kantang malapit sa damdaming ito