Tungkol sa kantang ito
Sa umagang nagpalit ako ng maikling manggas, habang tinutupi ang mahahabang manggas na natutulog sa kabinet, biglang lumalim ang aking paghinga. Ang panahong kasama ko ang taong iyon ay naroon pa rin. Ngunit hindi na sapat upang ako'y maiyak. Dumadaan ako sa harap ng convenience store. Dati namin itong pinupuntahan, pero ngayon ay hindi na ako pumapasok; naglalakad ako nang diretso hanggang sa tawiran. Parehong bayan, ngunit ang liwanag sa dapit-hapon ay tila bahagyang nag-iba. Hindi ko nakakalimutan. Marahan kong isinasama ang panahong kaming dalawa. May panahong hindi gawa sa mga salita ang namagitan sa aming dalawa. Hindi ko gustong gawin itong kasinungalingan. Bilang isang pasasalamat na lamang, naglalakad ako sa bayang naka-maikling manggas. Hinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin. Kapag nagkasalubong kami balang araw, gusto kong maging taong nakakangiti. Isang pag-ibig na nagtapos, isasabay sa hangin bilang pasasalamat. Hinahaplos ng hanging dapit-hapon ang aking batok.
Lyrics
Salin
Umagang nagpalit ako ng maikling manggas
Natutulog sa kabinet ang mahahabang manggas
Ang panahong kasama ka,
ang hugis nito'y naroon pa rin
Sa tuwing tinutupi't itinatabi
isang mahinhing buntong-hininga
Kahit na maalala pa
hindi sa puntong maiiyak ako
ngunit bigla
lumalalim ang aking paghinga
KoroHinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin
Naglalakad sa bayang naka-maikling manggas
Hindi ko man nakakalimutan
ngunit hindi na ako nakagapos
Ang panahong tayong dalawa
ay marahan kong isasama
Dumadaan ako sa harap ng convenience store
Dati'y sabay nating pinupuntahan
Nang hindi pumapasok sa loob
dumiretso lang hanggang sa tawiran
Ang bilis ng aking paglakad
ay unti-unti nang bumabalik
Parehong bayan pa rin
ngunit tila bahagyang nag-iba
Ang liwanag sa dapit-hapon
ay dahan-dahang nagbibigay-kulay sa lahat
KoroHinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin
Naglalakad sa bayang naka-maikling manggas
Hindi ko man nakakalimutan
ngunit hindi na ako nakagapos
Ang panahong tayong dalawa
ay marahan kong isasama
Panahong hindi gawa sa mga salita
ang namagitan sa ating dalawa
Hindi ko gustong maging kasinungalingan ito
manatili na lang bilang pasasalamat
Hinahayaan ang pasasalamat na sumabay sa hangin
Naglalakad sa bayang naka-maikling manggas
Hindi man ako nakakalimot
ngunit hindi na ako humihinto
Ang panahong tayong dalawa
ay malambing kong kinakalag
Kapag nagkasalubong tayo balang araw
gusto kong maging taong nakakangiti
Lyrics (wikang Hapon)
半袖に着替えた朝
クローゼットに眠る長袖
あなたといた季節の
かたちが まだ そこに
畳んで しまうたび
やわらかい ためいき
思い出しても
泣いてしまうほどでは
ないけれど ふっと
息が 深くなる
Koroありがとうを 風にのせて
半袖の街を 歩く
忘れては いないけれど
からまっては いないよ
ふたりだった季節を
そっと 連れていくよ
コンビニの前を 通る
昔 ふたりで 寄ったね
中に 入らずに
信号まで まっすぐ
わたしの あるくペースが
すこしずつ 戻ってきた
おなじ街 なのに
すこしだけ ちがって見える
夕方の ひかり
ゆっくり 染めていく
Koroありがとうを 風にのせて
半袖の街を 歩く
忘れては いないけれど
からまっては いないよ
ふたりだった季節を
そっと 連れていくよ
言葉じゃない時間が
ふたりの あいだに あった
うそには したくないんだ
ありがとうの まま
ありがとうを 風にのせて
半袖の街を 歩く
忘れずに いるけれど
立ちどまっては いないよ
ふたりだった季節を
やわらかく ほどいていく
いつか すれちがう ときは
笑える わたしで いたい
Gabay sa pagbasa
hansode ni kigaeta asa
kuroozetto ni nemuru nagasode
anata to ita kisetsu no
katachi ga mada soko ni
tatande shimau tabi
yawarakai tameiki
omoidashite mo
naite shimau hodo de wa
nai keredo futto
iki ga fukaku naru
Koroarigatou wo kaze ni nosete
hansode no machi wo aruku
wasurete wa inai keredo
karamatte wa inai yo
futari datta kisetsu wo
sotto tsurete iku yo
konbini no mae wo tooru
mukashi futari de yotta ne
naka ni hairazu ni
shingou made massugu
watashi no aruku peesu ga
sukoshizutsu modotte kita
onaji machi nanoni
sukoshi dake chigatte mieru
yuugata no hikari
yukkuri somete iku
Koroarigatou wo kaze ni nosete
hansode no machi wo aruku
wasurete wa inai keredo
karamatte wa inai yo
futari datta kisetsu wo
sotto tsurete iku yo
kotoba ja nai jikan ga
futari no aida ni atta
uso ni wa shitakunainda
arigatou no mama
arigatou wo kaze ni nosete
hansode no machi wo aruku
wasurezu ni iru keredo
tachidomatte wa inai yo
futari datta kisetsu wo
yawarakaku hodoite iku
itsuka surechigau toki wa
waraeru watashi de itai
Mga kantang malapit sa damdaming ito
Arigatou wo Kaze niAkari Shizune



