De koude wind
blijft achter op mijn vingers

Een bankje in het park
de papieren tas voelt licht
De geleende oplader
breng ik alleen maar terug
en toch voelen jouw vingertoppen
een beetje ver weg
Een dankjewel
blijft steken in mijn keel

De vorm van een glimlach
probeerde ik te maken
maar toen onze ogen elkaar ontmoetten
viel hij uit elkaar
Woorden die ik niet kan zeggen
hopen zich op in mijn handpalmen

RefreinDe hand die het teruggaf is koud
De nacht valt al zo snel
Alleen de plek waar warmte was
is leeg gebleven
De liefde is er nog steeds
maar er is geen weg terug
De hand die het teruggaf is koud
en maakt me wakker

Terug in mijn kamer
zoek ik naar het stopcontact
Mijn vertrouwde snoer
voelt vreemd onbetrouwbaar
Alleen het brandende lampje
ziet er vol leven uit
Een onvervuld gevoel
ebt stilletjes weg

Binnen mijn herinneringen
laat ik je rusten
Redenen om contact op te nemen
verzin ik niet meer

RefreinDe hand die het teruggaf is koud
De nacht valt al zo snel
Alleen de plek waar warmte was
is leeg gebleven
De liefde is er nog steeds
maar er is geen weg terug
De hand die het teruggaf is koud
en maakt me wakker

De dag dat ik hem voor het eerst leende
op de terugweg van het schoolfeest
Zelfs met een lege batterij
konden we die nacht lachen
Alleen die tederheid
bewaar ik in mijn hart
Wat ik teruggaf was slechts het voorwerp
wat ik achterliet was mezelf

De hand die het teruggaf is koud
maar toch kan ik verder lopen
Zelfs als de warmte verdwijnt
blijft de stem bewaard
De ik die liefhad
laat ik niet achter
De hand die het teruggaf is koud
en daarom is het warm