W drodze powrotnej z tobą
Tylko odrobinę
Ty idziesz przede mną
A ja podążam z tyłu
Nasze tempo się nie zgrywa
Tak jest z nami od zawsze

Gdybyśmy tylko szli obok siebie
Gdybym powiedziała to na głos
Wszystko mogłoby się rozpaść
Więc połykam te słowa

RefrenNadal dwoje, którzy nie potrafią iść obok siebie
Dziś w nocy znów na ciebie patrzę
Gdybyś tylko był chłodny
Mogłabym wreszcie odpuścić
Ale jesteś taki dobry, więc wciąż
Nie potrafię porzucić pragnień
I będę kochać cię tak, jak dotąd

Rozmowy o tym, co przed nami
O naszym jutrze
Kiedy wspominam o takich rzeczach
Twoje spojrzenie na chwilę
Odwraca się w inną stronę
Nie jesteś złym człowiekiem
Przynajmniej tego jestem pewna

Jeśli czekanie jest miłością
To czy oddalenie się od ciebie
Będzie ochroną dla mnie samej?
Przeraża mnie odpowiedź

Nadal dwoje, którzy nie potrafią iść obok siebie
Dziś w nocy znów myślę o tobie
Jesteś tak łagodny
Że nie mogę cię opuścić
Chociaż powinnam czuć się kochana
Samotność we mnie nie znika
Dalsze trwanie tak tylko boli

Obwiniać cię
nie o to mi chodzi
Stracić cię
też nie o to mi chodzi
Chcę po prostu być przy tobie
Chcę zostać przez ciebie szczerze wybrana
Chcę móc nazywać nas „my dwoje”
Choć wciąż jeszcze tego nie potrafię

Jesteśmy dwojgiem, którzy nie potrafią iść obok siebie, ale
Mojego uczucia do ciebie
Nie chcę traktować lekko
Przez twoją dobroć
Znów zaczynam mieć nadzieję
Aż do dnia, gdy staniemy ramię w ramię
Czy mogę wciąż po cichu o to prosić?

Dwoje, którzy nie potrafią iść obok siebie
Mimo to, wciąż cię kocham
I pragnę twojego boku