21Song

Kenkyushitsu no Coffee no Nioi

研究室の珈琲の匂い

เกร็ดเบื้องหลังเพลง

หลงรักกลิ่นกาแฟที่อบอวลอยู่ในห้องวิจัยเข้าเสียแล้ว หากพูดให้ถูกคือ หลงรักคนที่สร้างกลิ่นหอมนั้นขึ้นมาต่างหาก ถ้วยกาแฟที่ยื่นส่งมาให้พร้อมคำว่า "เหนื่อยหน่อยนะ" ตอนแรกมันเข้มเกินไปจนรู้สึกไม่ค่อยชอบ แต่ตอนนี้หากไม่ใช่รสชาตินี้ก็รู้สึกขาดอะไรไป ช่วงเวลาที่ได้แอบมองเสี้ยวหน้าของเธอขณะพูดคุยเรื่องงานวิจัย คือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในหนึ่งวัน ภาพของเธอที่อยู่เบื้องหลังกลิ่นหอมนั้นดูพร่ามัวไปเล็กน้อย ใกล้จนเหมือนจะเอื้อมมือคว้าถึงแต่ก็ไม่ถึง หากเอ่ยความรู้สึกนี้ออกไปเป็นคำพูด บรรยากาศของเราสองคนอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ เพราะอย่างนั้นในตอนนี้ จึงขอรักเธอเงียบๆ ท่ามกลางกลิ่นหอมของกาแฟต่อไป การนับถอยหลังสู่วันจบการศึกษาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว จะเหลืออีกสักกี่ครั้งกันนะ ที่จะได้ใช้เวลาร่วมกันในห้องนี้

ลองฟังและฟังผ่านบริการสตรีมมิง

ทุกช่องทางการฟัง

เนื้อเพลง (ภาษาญี่ปุ่น)

香りがふわっとゆれるしずかな午後のままおつかれさまその声とカップを差し出す手濃いめのコーヒー苦いのに好きになった論文の話うなずきながら横顔をこっそり見る香りの向こうのきみは少しぼやけてる言葉にしたらこの空気変わるかな今のままがいいのにもどかしいコーヒーの香りがするこの部屋が好きになったきみがいるだけで息がやわらかくなるカウントダウンははじまってる卒業まであと少しこの距離のままでもう少しだけデータをみつめるまなざしが好き真剣な顔がなんだかまぶしい帰り際の「じゃあね」がさみしくてエレベーターひとりで降りるまた明日もここにいたい指先がふれそうでふれないまま日がすぎるあと何回コーヒー飲めるだろうコーヒーの香りがするこの部屋が好きになったきみがいるだけで息がやわらかくなるカウントダウンははじまってる卒業まであと少しこの距離のままでもう少しだけ

kaori ga fuwatto yureru shizuka na gogo no mama otsukaresama sono koe to kappu wo sashidasu te koime no koohii nigai noni suki ni natta ronbun no hanashi unazukinagara yokogao wo kossori miru kaori no mukou no kimi wa sukoshi boyaketeru kotoba ni shitara kono kuuki kawaru kana ima no mama ga ii noni modokashii koohii no kaori ga suru kono heya ga suki ni natta kimi ga iru dake de iki ga yawaraka ku naru kauntodaun wa hajimatteru sotsugyou made ato sukoshi kono kyori no mama de mou sukoshi dake deeta wo mitsumeru manazashi ga suki shinken na kao ga nandaka mabushii kaerigiwa no jaane ga samishikute erebeetaa hitori de oriru mata ashita mo koko ni itai yubisaki ga furesou de furenai mama hi ga sugiru ato nankai koohii nomeru darou koohii no kaori ga suru kono heya ga suki ni natta kimi ga iru dake de iki ga yawaraka ku naru kauntodaun wa hajimatteru sotsugyou made ato sukoshi kono kyori no mama de mou sukoshi dake

คำแปล

กลิ่นหอมลอยโชยมาบางๆ ในยามบ่ายที่ยังคงเงียบสงบ "เหนื่อยหน่อยนะ" เสียงนั้น พร้อมกับมือที่ยื่นถ้วยมาให้ กาแฟรสเข้ม แม้จะขมแต่ก็กลับชอบมัน เรื่องของงานวิจัย พยักหน้ารับ และแอบมองเสี้ยวหน้าของเธอ เธอที่อยู่เบื้องหลังกลิ่นหอมนั้น ดูพร่ามัวไปเล็กน้อย หากเอ่ยเป็นคำพูดออกไป บรรยากาศนี้จะเปลี่ยนไปไหมนะ ทั้งที่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้วแท้ๆ ช่างน่าอึดอัดใจเหลือเกิน มีกลิ่นหอมของกาแฟ กลายเป็นชอบห้องนี้ขึ้นมาเสียแล้ว เพียงแค่มีเธออยู่ ลมหายใจก็อ่อนโยนลง การนับถอยหลัง ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว อีกเพียงนิดเดียวก็จะจบการศึกษา ด้วยระยะห่างเท่านี้ ขออยู่ต่อไปอีกสักนิด จ้องมองไปที่ข้อมูล ชอบสายตานั้น ใบหน้าที่แสนจริงจัง ดูเจิดจ้าเสียจนแปลกใจ คำว่า "แล้วเจอกันนะ" ในตอนกลับ ช่างทำให้รู้สึกเหงา ลิฟต์ ที่ต้องลงมาเพียงลำพัง พรุ่งนี้ก็ยัง อยากจะอยู่ที่นี่ ปลายนิ้วที่ทำท่าจะสัมผัส แต่ก็ไม่เคยสัมผัสกันจนวันเวลาผ่านไป จะเหลืออีกสักกี่ครั้งกันนะ ที่จะได้ดื่มกาแฟด้วยกัน มีกลิ่นหอมของกาแฟ กลายเป็นชอบห้องนี้ขึ้นมาเสียแล้ว เพียงแค่มีเธออยู่ ลมหายใจก็อ่อนโยนลง การนับถอยหลัง ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว อีกเพียงนิดเดียว ก็จะจบการศึกษา ด้วยระยะห่างเท่านี้ ขออยู่ต่อไปอีกสักนิด