O utworze
Piosenka o złamanym sercu, która poprzez śpiewany szeptem, intymny wokal, zamyka w sobie resztki ciepła i nieprzemijające przywiązanie po rozstaniu. Charakterystyczny wers refrenu, „Bardziej niż pożegnanie boli ta część mnie, która miała nadzieję”, ukazuje rzeczywistość raniącą szybciej niż same wspomnienia. To utwór, w którym cicha gitara i delikatna przestrzeń łagodnie towarzyszą uczuciom późnej nocy.
Słuchaj na platformach muzycznych
- Spotify(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- Apple Music(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- YouTube Music(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- Amazon Music(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- LINE MUSIC(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- AWA(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- mora(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- レコチョク(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
- iTunes(Katen Goshi no Sayonara) (otwiera się w nowej karcie)
Tekst (japoński)
カーテンの影が揺れて
時計の音が痛い
ひとつだけ残ったマグカップ
冷めたまま
あなたの癖が
部屋に浮かぶ
笑った記憶ほど
静かに刺さる
送れない言葉が
胸でほどけない
未読のままの
最後の優しさ
消しても消しても
指が覚えてる
戻れないことは
わかってるのに
カーテン越しのさよなら
カーテン越しのさよなら
光だけが進む
さよならより痛いのは期待してた私
好きだったぶんだけ
優しくなれない
わたしの中でまだあなたが鳴る
冷えたイヤリング
片方だけ光る
あなたの好きだった
匂いのシャンプー
変えられなくて
笑ってしまう
街のネオンが
やけに眩しい
誰かの幸せに
目をそらした
ふたりの約束を
信じすぎたね
でも恋した私を
嫌いにしない
涙は夜にしまう
朝は歩く
小さな呼吸で
今日を越える
カーテン越しのさよなら
カーテン越しのさよなら
光だけが進む
さよならより痛いのは期待してた私
好きだったぶんだけ
優しくなれない
わたしの中でまだあなたが鳴る
もしも時間が
戻れたとしても
同じ場所で
また恋をする
痛みの形で
あなたを知った
だから今は
手放す練習
カーテン越しのさよなら
カーテン越しのさよなら
光だけが進む
さよならより痛いのは期待してた私
それでも今なら
わたしのもの
静かに前へ行く
カーテン越しのさよなら
kaaten no kage ga yurete
tokei no oto ga itai
hitotsu dake nokotta magukappu
sameta mama
anata no kuse ga
heya ni ukabu
waratta kioku hodo
shizuka ni sasaru
okurenai kotoba ga
mune de hodokenai
midoku no mama no
saigo no yasashisa
keshite mo keshite mo
yubi ga oboeteru
modorenai koto wa
wakatteru noni
kaaten goshi no sayonara
kaaten goshi no sayonara
hikari dake ga susumu
sayonara yori itai no wa kitai shiteta watashi
suki datta bun dake
yasashiku narenai
watashi no naka de mada anata ga naru
hieta iyaringu
katahou dake hikaru
anata no suki datta
nioi no shanpuu
kaerarenakute
waratte shimau
machi no neon ga
yake ni mabushii
dareka no shiawase ni
me wo sorashita
futari no yakusoku wo
shinjisugita ne
demo koi shita watashi wo
kirai ni shinai
namida wa yoru ni shimau
asa wa aruku
chiisana kokyuu de
kyou wo koeru
kaaten goshi no sayonara
kaaten goshi no sayonara
hikari dake ga susumu
sayonara yori itai no wa kitai shiteta watashi
suki datta bun dake
yasashiku narenai
watashi no naka de mada anata ga naru
moshimo jikan ga
modoreta to shite mo
onaji basho de
mata koi wo suru
itami no katachi de
anata wo shitta
dakara ima wa
tebanasu renshuu
kaaten goshi no sayonara
kaaten goshi no sayonara
hikari dake ga susumu
sayonara yori itai no wa kitai shiteta watashi
soredemo ima nara
watashi no mono
shizuka ni mae e iku
kaaten goshi no sayonara
Tłumaczenie
Cień zasłony się chwieje
dźwięk zegara sprawia ból
Jeden pozostawiony kubek
wciąż jest zimny
Twoje przyzwyczajenia
unoszą się w pokoju
Im radośniejsze wspomnienia
tym ciszej ranią
Słowa, których nie mogę wysłać
nie mogą się rozplątać w mej piersi
Pozostawiona jako nieprzeczytana
ostatnia czułość
Nieważne, ile razy ją kasuję
moje palce wciąż pamiętają
Że nie ma już powrotu
choć dobrze o tym wiem
Pożegnanie przez zasłonę
Pożegnanie przez zasłonę
tylko światło idzie naprzód
Bardziej niż pożegnanie boli ta część mnie, która miała nadzieję
Tak bardzo, jak kochałam
nie potrafię być teraz czuła
W moim wnętrzu wciąż rozbrzmiewasz
Zimny kolczyk
tylko jeden z nich błyszczy
Twój ulubiony
zapach szamponu
Nie potrafię go zmienić
i sama się z tego śmieję
Miejskie neony
są dziwnie oślepiające
Wobec czyjegoś szczęścia
odwróciłam wzrok
Naszym obietnicom
zbyt mocno uwierzyliśmy
Ale tej mnie, która kochała
nie znienawidzę
Łzy chowam w nocy
o poranku idę przed siebie
Biorąc małe oddechy
przetrwam dzisiejszy dzień
Pożegnanie przez zasłonę
Pożegnanie przez zasłonę
tylko światło idzie naprzód
Bardziej niż pożegnanie boli ta część mnie, która miała nadzieję
Tak bardzo, jak kochałam
nie potrafię być teraz czuła
W moim wnętrzu wciąż rozbrzmiewasz
Nawet jeśli czas
mógłby się cofnąć
w tym samym miejscu
zakochałabym się znów
W postaci bólu
poznałam cię
dlatego teraz
ćwiczę odpuszczanie
Pożegnanie przez zasłonę
Pożegnanie przez zasłonę
tylko światło idzie naprzód
Bardziej niż pożegnanie boli ta część mnie, która miała nadzieję
Lecz mimo to, teraz
należę do samej siebie
cicho idę naprzód
Pożegnanie przez zasłonę