19Song

Saishuu Densha de Kaeru Kinyoubi

最終電車で帰る金曜日

Toelichting

Op vrijdagavond heb ik veel gelachen tijdens een borrel met vrienden. Het had leuk moeten zijn, maar op het moment dat ik in de laatste trein stapte, overspoelde de eenzaamheid me plotseling. Het slapende stel op de stoel naast me houdt elkaars hand vast. Ik had dat ook weleens, dat soort vrijdagen. Samen met de laatste trein naar huis gaan, ijsjes kopen in de avondwinkel, en overleggen naar wiens huis we zouden gaan. Dat alledaagse leven is nu nergens meer te vinden. Ik kom aan op het station en loop alleen naar huis. De wind in de winternacht is koud op mijn wangen. Terwijl de roes wegebt, komen de gevoelens die ik had weggestopt weer naar boven. Ik doe de deur van het slot en zeg "ik ben thuis" in een donkere kamer. Er is geen antwoord. Zelfs nu dat normaal is geworden, kan ik er nog steeds niet aan wennen. Hoe leuker de avond, hoe dieper de eenzaamheid wordt. Ik wil snel in slaap vallen. Tegen morgen is het vast wel een beetje beter.

Luisteren op muziekplatformen

Alle platformen

Songtekst (Japans)

友だちと笑ってすごした夜楽しかったはずなのに終電に乗りこんだとたんに寂しさが来る窓にうつるわたしの顔笑ったあとがさみしくて終電でいっしょに帰って笑いながら肩がふれたあのぬくもりが今はもうない暗い部屋にただいま電気つけても心は暗いさみしいって気づいてしまう楽しい夜のあとほどこの胸のすきまうめられないまま酔いがさめていくたびきみを思いだす友だちからの誘いも返事できないままひとりコンビニのあかりがやけにまぶしい冬の夜風が冷たい帰り道が長すぎるさよならは言えたのにさみしさは置いてけない泣きそうで涙はまだ出ない暗い部屋にただいま電気つけても心は暗いさみしいって気づいてしまう楽しい夜のあとほどこの胸のすきまうめられないまま酔いがさめていくたびきみを思いだすベッドの中で丸くなるおしこめてた気持ちが浮かぶきみがいない金曜日こんなにしみるんだ暗い部屋にただいま電気つけても心は暗いさみしいって気づいてしまう楽しい夜のあとほどこの胸のスキマうめられないまま酔いがさめていくたびきみを思いだす

tomodachi to waratte sugoshita yoru tanoshikatta hazu nanoni shuuden ni norikonda totan ni samishisa ga kuru mado ni utsuru watashi no kao waratta ato ga samishikute shuuden de issho ni kaette warainagara kata ga fureta ano nukumori ga ima wa mou nai kurai heya ni tadaima denki tsuketemo kokoro wa kurai samishii tte kizuite shimau tanoshii yoru no ato hodo kono mune no sukima umerarenai mama yoi ga samete iku tabi kimi wo omoidasu tomodachi kara no sasoi mo henji dekinai mama hitori konbini no akari ga yake ni mabushii fuyu no yoru kaze ga tsumetai kaerimichi ga nagasugiru sayonara wa ieta noni samishisa wa oitekenai nakisou de namida wa mada denai kurai heya ni tadaima denki tsuketemo kokoro wa kurai samishii tte kizuite shimau tanoshii yoru no ato hodo kono mune no sukima umerarenai mama yoi ga samete iku tabi kimi wo omoidasu beddo no naka de maruku naru oshikometeta kimochi ga ukabu kimi ga inai kinyoubi konna ni shimirunda kurai heya ni tadaima denki tsuketemo kokoro wa kurai samishii tte kizuite shimau tanoshii yoru no ato hodo kono mune no sukima umerarenai mama yoi ga samete iku tabi kimi wo omoidasu

Vertaling

Een avond lachend doorgebracht met vrienden Het had zo leuk moeten zijn, Maar toen ik in de laatste trein stapte overviel de eenzaamheid me plotseling Mijn gezicht weerspiegeld in het raam voelt zo eenzaam na al dat lachen Samen gingen we naar huis in de laatste trein lachend, en onze schouders raakten elkaar Die warme aanraking is er nu niet meer Een donkere kamer binnen, "ik ben thuis" Zelfs met het licht aan blijft mijn hart donker Ik besef weer hoe eenzaam ik ben Hoe leuker de avond was, des te meer de leegte in mijn borst ongevuld blijft Telkens als de roes wegebt, herinner ik me jou Zelfs op uitnodigingen van vrienden kan ik niet antwoorden, in mijn eentje Het licht van de avondwinkel is vreselijk fel Winternacht, de wind is koud de weg naar huis is veel te lang Ik heb nog wel vaarwel kunnen zeggen, maar de eenzaamheid kan ik niet achterlaten Ik sta op het punt te huilen, maar de tranen komen nog niet Een donkere kamer binnen, "ik ben thuis" Zelfs met het licht aan blijft mijn hart donker Ik besef weer hoe eenzaam ik ben Hoe leuker de avond was, des te meer de leegte in mijn borst ongevuld blijft Telkens als de roes wegebt, herinner ik me jou In mijn bed kruip ik helemaal in elkaar de weggestopte gevoelens komen weer naar boven Een vrijdag zonder jou doet zo ontzettend veel pijn Een donkere kamer binnen, "ik ben thuis" Zelfs met het licht aan blijft mijn hart donker Ik besef weer hoe eenzaam ik ben Hoe leuker de avond was, des te meer de leegte in mijn borst ongevuld blijft Telkens als de roes wegebt, herinner ik me jou