Saishuu Densha de Kaeru Kinyoubi

คืนที่ใช้เวลาหัวเราะอยู่กับเพื่อนฝูง ทั้งที่มันควรจะเป็นเรื่องสนุกแท้ๆ แต่พอขึ้นรถไฟขบวนสุดท้าย ความเหงาก็เข้ามาเยือนในทันที ใบหน้าของฉันที่สะท้อนบนหน้าต่าง ร่องรอยหลังรอยยิ้มช่างดูอ้างว้างเหลือเกิน เคยกลับรถไฟขบวนสุดท้ายด้วยกัน หัวเราะไปพลาง ไหล่ชนกันไปพลาง ความอบอุ่นในวันนั้น ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว "กลับมาแล้วนะ" เอ่ยกับห้องที่มืดมิด ถึงเปิดไฟแล้ว แต่หัวใจก็ยังมืดมน ทำให้รู้ตัวว่าฉันกำลังเหงา ยิ่งเป็นหลังจากค่ำคืนที่สนุกสนาน ช่องว่างในหัวใจนี้ ก็ยิ่งไม่สามารถเติมเต็มได้ ทุกครั้งที่ความเมาเริ่มสร่างไป ฉันก็เอาแต่คิดถึงเธอ แม้แต่คำชวนจากเพื่อนฝูง ก็ยังไม่สามารถตอบกลับไปได้ ได้แต่อยู่คนเดียว แสงไฟจากร้านสะดวกซื้อ ช่างดูสว่างจ้าซะเหลือเกิน คืนฤดูหนาว สายลมพัดเย็นยะเยือก ทางกลับบ้านช่างดูยาวไกลเหลือเกิน ทั้งที่เอ่ยคำบอกลาไปได้แล้ว แต่ความเหงากลับทิ้งไว้ไม่ได้ เหมือนจะร้องไห้ แต่น้ำตากลับยังไม่ไหลออกมา "กลับมาแล้วนะ" เอ่ยกับห้องที่มืดมิด ถึงเปิดไฟแล้ว แต่หัวใจก็ยังมืดมน ทำให้รู้ตัวว่าฉันกำลังเหงา ยิ่งเป็นหลังจากค่ำคืนที่สนุกสนาน ช่องว่างในหัวใจนี้ ก็ยิ่งไม่สามารถเติมเต็มได้ ทุกครั้งที่ความเมาเริ่มสร่างไป ฉันก็เอาแต่คิดถึงเธอ นอนขดตัวอยู่บนเตียง ความรู้สึกที่เก็บกดไว้ลอยขึ้นมา วันศุกร์ที่ไม่มีเธออยู่ มันเจ็บปวดลึกถึงเพียงนี้เลยเหรอ "กลับมาแล้วนะ" เอ่ยกับห้องที่มืดมิด ถึงเปิดไฟแล้ว แต่หัวใจก็ยังมืดมน ทำให้รู้ตัวว่าฉันกำลังเหงา ยิ่งเป็นหลังจากค่ำคืนที่สนุกสนาน ช่องว่างในหัวใจนี้ ก็ยิ่งไม่สามารถเติมเต็มได้ ทุกครั้งที่ความเมาเริ่มสร่างไป ฉันก็เอาแต่คิดถึงเธอ