Budzę się
i idę do kuchni
Szklanka wody
prześlizguje się przez gardło
Coś, co nie wysycha
pozostaje w mojej piersi
Przecież o pożegnaniu
zdecydowaliśmy wspólnie

A jednak poranek
szuka ciebie
Dla nas dwojga
wciąż jest tu przestrzeń

RefrenNie to, że „kochałam”
lecz wciąż kocham cię teraz
Nawet po pożegnaniu
pokój wypełnia się tobą
Gdybym potrafiła powiedzieć „kochałam”
zdołałabym ruszyć dalej
Ale wciąż kochając
witam ten poranek

Spotykam się z przyjaciółmi
z udawanym spokojem
Lecz po wspólnym śmiechu
droga do domu tak ciąży
Gdy zostaję sama
brakuje mi głosu
Drzwi mojego pokoju
nie chcę ich otwierać

„Już nie napiszę”
palce, które tak zdecydowały
znów wybudzają ekran
Słaba ja

Nie to, że „kochałam”
lecz wciąż kocham cię teraz
Ta sama piosenka
brzmi dziś w innych słowach
To nie tak, że chcę zapomnieć
pragnę o tym pamiętać
To, że wciąż cię kocham
to przecież nic złego, prawda?

Gdybym potrafiła cię znienawidzić
mogłabym wreszcie zasnąć
Ale twój głos
wciąż nie daje mi spać
Głos mówiący „kocham”
cichnie, załamuje się
i rozmywa właśnie tu

„Kochałam cię”
nie potrafiąc powiedzieć
wciąż kochając
witam ten poranek
By móc się cieszyć
z twojego szczęścia
jestem jeszcze
zbyt samotna
Tylko dzisiaj
mogę zapłakać, prawda?

Wciąż kochając
trwam w tym poranku