ถูกถามที่คาเฟ่
ว่า "มีคนที่ชอบไหม"
ฉันตอบไปว่า "ไม่มี"
แต่หัวใจกลับกระตุก
แสงจากหน้าต่าง
สว่างจ้าไปสักหน่อย

อาจจะเป็นคำโกหกก็ได้
ร่างกายฉันรู้ดี
เร็วกว่าคำพูดเสียอีก

ท่อนฮุกความรู้สึกชอบมันส่งเสียงดัง
หัวใจเต้นโครมคราม
ปิดบังไปก็เปล่าประโยชน์
เรื่องของคนคนนั้น
ความรู้สึกชอบมันส่งเสียงดัง
ก่อนที่คำพูดจะหลุดออกไป
หัวใจก็ตอบเสียแล้ว
ไม่ใช่เรื่องโกหกหรอกนะ

บนกระจกหน้าต่างรถไฟ
มีใบหน้าของคนคนนั้น
"ไม่ได้ชอบสักหน่อย"
ฉันเคยคิดแบบนั้น
ห่วงจับที่แกว่งไกว
ใจฉันสั่นสะท้าน

บางทีอาจจะไม่ใช่
ฉันอาจจะชอบเขาก็ได้
อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้

ท่อนฮุกความรู้สึกชอบมันส่งเสียงดัง
หัวใจเต้นโครมคราม
ปิดบังไปก็เปล่าประโยชน์
เรื่องของคนคนนั้น
ความรู้สึกชอบมันส่งเสียงดัง
ก่อนที่คำพูดจะหลุดออกไป
หัวใจก็ตอบเสียแล้ว
ไม่ใช่เรื่องโกหกหรอกนะ

โลกที่ฉันหันไปมอง
สว่างขึ้นมานิดหน่อย
แม้จะกลัวแต่ฉันก็ยอมรับ
ความรู้สึกของตัวเอง

ความรู้สึกชอบมันส่งเสียงดัง
ตอนนี้หยุดไม่ได้แล้ว
หมดทั้งหัวใจ
ฉันได้ยินเสียงมันแล้ว
ความรู้สึกชอบมันส่งเสียงดัง
ฉันพึมพำออกไปเบาๆ
พรุ่งนี้ฉันจะยิ้ม
และทักทายว่า "อรุณสวัสดิ์"

คำว่า "อรุณสวัสดิ์" ในวันพรุ่งนี้
จะพูดให้ดังกว่าทุกวันสักหน่อย