Gece yarısı mutfakta tek başıma
Buharı tütmeyen bir kupa
Adını hiç söylemeden
Sadece ağlamayı öğrendim

Şefkatin izi ne kadar kalırsa
Geri dönüşü olmadığını o kadar iyi anlıyorum

NakaratSoğumuş bir şefkat
Her dokunduğumda canımı yakıyor
Veda etmek zayıflık değil, yarınımı koruyor
Soğumuş bir şefkat
Yine de ona sarılıp yürüyeceğim

Çalma listemin bir boşluğunda
Aynı şarkı çaldı
Sildiğimi sandığım o melodi
Kalbimin bir köşesine vuruyor

Sadece seni sevdiğim gerçeğini
Sessizce geride bırakıyorum

Soğumuş bir şefkat
Artık onun peşinden gitmeyeceğim
Veda etmek zayıflık değil, yarınımı koruyor
Ağlamayı bitirdiğim bir nefesle
Biraz olsun hafifliyorum

Senin mutluluğun için dua etmenin
Henüz erken olduğunu biliyorum
Ama kendi dünyamda
Kendi ışığımı koruyacağım

Soğumuş bir şefkat
Acısını bile sevebildim
Veda etmek zayıflık değil, yarınımı koruyor
Son kez söylüyorum
Bir teşekkürü göğsümde saklıyorum