Samotna w kuchni późną nocą
Kubek, z którego nie unosi się para
Nie wypowiadając imienia
Nauczyłam się tylko płakać

Im więcej pozostaje tej czułości
Tym bardziej wiem, że nie ma powrotu

RefrenOstygła już czułość
Boli za każdym razem, gdy jej dotykam
Pożegnanie nie jest słabością, ono chroni moje jutro
Ostygła już czułość
Mimo to przytulam ją i idę dalej

W luce mojej playlisty
Zabrzmiał ten sam utwór
Melodia, którą, jak myślałam, usunęłam
Puka w krawędź mojego serca

Tylko sam fakt, że cię kochałam
Po cichu zostawiam za sobą

Ostygła już czułość
Teraz już nie będę jej gonić
Pożegnanie nie jest słabością, ono chroni moje jutro
Z oddechem po skończonym płaczu
Staję się odrobinę lżejsza

Modlić się o twoje szczęście
Wiem, że jest jeszcze zbyt wcześnie
Ale w moim własnym świecie
Zachowam swoje własne światło

Ostygła już czułość
Potrafiłam pokochać nawet ten ból
Pożegnanie nie jest słabością, ono chroni moje jutro
Powiem to na sam koniec
Zamykam w sercu słowo „dziękuję”