16Song

Kimi no Kuchiguse ga Utsutta

君の口癖がうつった

Tungkol sa kanta

Sa mga hindi inaasahang pagkakataon, lumalabas ang mga nakasanayan mong salita. "Hayaan mo na." "Maaayos din 'yan." "Pwede rin 'yon." Noong tayo pa ay hindi ko man lang ito binibigyang-pansin, pero natauhan ako matapos nating maghiwalay. Naninirahan ka pa rin sa loob ko. Nang punahin ako ng kaibigan ko, "Ganyan ka na magsalita kamakailan, ah," nagulat ako. Gusto ko mang burahin, ngunit hindi ko magawa. Kahit subukan kong baguhin ang aking mga salita, bago ko mamalayan ay lumalabas na naman sila. Kahit na wala ka na, patuloy na naiiwan ang mga piraso mo sa loob ko. Kung nakakagiliw ba ito o nakakalungkot, hindi ko na alam. Kukupas kaya ito paglipas ng panahon? O habambuhay na lang ba akong mamumuhay na hinihiram ang iyong mga salita? Kahit tanungin ko pa ang sarili ko sa harap ng salamin, walang sagot na bumabalik. Gamit ang iyong salita, ibinubulong ko na lang, "Hayaan mo na." Sa sandaling iyon, naaalala na naman kita.

Makinig at i-stream

Lahat ng platform

Lyrics (Hapon)

ふと気づいたきみの言葉まあいいかなんとかなるそれもありだねふとした時にきみの口癖が出てしまうつきあっていた頃はなんとも思わなかったのに別れてから気づいたわたしの中にきみが住みついているきみの口癖がうつった消したいのに消せない言葉を変えようとしても気づけばまた出てくるきみがいなくなってもきみの欠片が残るそれが愛しいのか悲しいのかもうわからない友だちに言われた最近その言い方するよねってハッとしたわたしじゃないわたしがいる鏡を見ても答えは返ってこないきみの言葉でまあいいかって呟く時間が経てば薄れるのだろうかそれとも一生きみの言葉を借りて生きるきみの口癖がうつった消したいのに消せない言葉を変えようとしても気づけばまた出てくるきみがいなくなってもきみの欠片が残るそれが愛しいのか悲しいのかもうわからないまたきみを思い出す口癖のたびに戻りたいわけじゃないでも忘れられないわたしの言葉の中にきみが生きているそれを認めるしかないきみの口癖がうつったもう消さなくていいこれもわたしの一部きみがくれたものきみがいなくなってもきみの欠片が残るそれを抱えてわたしは歩いていく

futo kizuita kimi no kotoba maa ii ka nantoka naru sore mo ari da ne futoshita toki ni kimi no kuchiguse ga dete shimau tsukiatte ita koro wa nantomo omowanakatta noni wakarete kara kizuita watashi no naka ni kimi ga sumitsuite iru kimi no kuchiguse ga utsutta keshitai noni kesenai kotoba wo kaeyou to shite mo kizukeba mata dete kuru kimi ga inaku natte mo kimi no kakera ga nokoru sore ga itoshii no ka kanashii no ka mou wakaranai tomodachi ni iwareta saikin sono iikata suru yo ne tte hatto shita watashi ja nai watashi ga iru kagami wo mite mo kotae wa kaette konai kimi no kotoba de maa ii ka tte tsubuyaku jikan ga tateba usureru no darou ka soretomo isshou kimi no kotoba wo karite ikiru kimi no kuchiguse ga utsutta keshitai noni kesenai kotoba wo kaeyou to shite mo kizukeba mata dete kuru kimi ga inaku natte mo kimi no kakera ga nokoru sore ga itoshii no ka kanashii no ka mou wakaranai mata kimi wo omoidasu kuchiguse no tabi ni modoritai wake ja nai demo wasurerarenai watashi no kotoba no naka ni kimi ga ikite iru sore wo mitomeru shika nai kimi no kuchiguse ga utsutta mou kesanakute ii kore mo watashi no ichibu kimi ga kureta mono kimi ga inaku natte mo kimi no kakera ga nokoru sore wo kakaete watashi wa aruite iku

Salin

Bigla kong napansin ang iyong mga salita "Hayaan mo na" "Maaayos din 'yan" "Pwede rin 'yon" Sa mga hindi inaasahang pagkakataon nasasabi ko ang mga nakasanayan mong salita Noong tayo pa hindi ko man lang ito binibigyang-pansin Napansin ko pagkatapos nating maghiwalay na sa loob ko ay naninirahan ka Nahawa ako sa mga nakasanayan mong salita Gusto ko mang burahin, ngunit hindi ko magawa Kahit subukan kong baguhin ang aking mga salita bago ko mamalayan, lumalabas na naman sila Kahit na wala ka na naiiwan ang mga piraso mo Kung nakakagiliw ba ito o nakakalungkot, hindi ko na alam Sinabihan ako ng aking kaibigan, "Ganyan ka na magsalita kamakailan, ah" Nagulat ako May isang ako na hindi naman ako Kahit tumingin ako sa salamin walang sagot na bumabalik Gamit ang iyong salita ibinubulong ko na lang, "Hayaan mo na" Kung lilipas ang panahon kukupas ba ito? O habambuhay na lang akong mamumuhay na hinihiram ang iyong mga salita Nahawa ako sa mga nakasanayan mong salita Gusto ko mang burahin, ngunit hindi ko magawa Kahit subukan kong baguhin ang aking mga salita bago ko mamalayan, lumalabas na naman sila Kahit na wala ka na naiiwan ang mga piraso mo Kung nakakagiliw ba ito o nakakalungkot, hindi ko na alam Naaalala na naman kita sa bawat nakasanayang salita Hindi sa gusto kong bumalik sa dati pero hindi kita makalimutan Sa loob ng aking mga salita ay nabubuhay ka Wala akong magawa kundi aminin ito Nahawa ako sa mga nakasanayan mong salita Hindi ko na kailangang burahin pa Bahagi ko na rin ito isang bagay na ibinigay mo Kahit na wala ka na naiiwan ang mga piraso mo Dala-dala ito ako'y patuloy na maglalakad