16Song

君の口癖がうつった

Kimi no Kuchiguse ga Utsutta

Tungkol sa kanta

Sa biglaang sandali, lumalabas ang palagiang sabi mo. "Eh ayos lang" "may mangyayari din" "puwede rin pala iyon". Noong magkasama pa kami, wala akong naiisip, ngunit napansin ko mula nang maghiwalay. Sa loob ko ay nakatira ka. Nang sabihin ng kaibigan na "ganyan ka na magsalita kamakailan", nagulat ako. Gustong burahin ngunit hindi mabura. Kahit subukang baguhin ang salita, pagkamalayan ay lumalabas na ulit. Kahit nawala ka, ang mga piraso mo ay patuloy na nananatili sa loob ko. Mahal ko ba ito o malungkot ito, hindi ko na alam. Kapag lumipas ang panahon, mahuh'pawi kaya ito. O habambuhay kayang mabubuhay na hiniram ang salita mo. Kahit itanong sa sarili sa salamin, walang sagot na bumabalik. Sa salita mo ay bumubulong ng "eh ayos lang". Sa sandaling iyon, muling naaalala kita.

Makinig at i-stream

Lyrics (Hapon)

ふと気づいたきみの言葉まあいいかなんとかなるそれもありだねふとした時にきみの口癖が出てしまうつきあっていた頃はなんとも思わなかったのに別れてから気づいたわたしの中にきみが住みついているきみの口癖がうつった消したいのに消せない言葉を変えようとしても気づけばまた出てくるきみがいなくなってもきみの欠片が残るそれが愛しいのか悲しいのかもうわからない友だちに言われた最近その言い方するよねってハッとしたわたしじゃないわたしがいる鏡を見ても答えは返ってこないきみの言葉でまあいいかって呟く時間が経てば薄れるのだろうかそれとも一生きみの言葉を借りて生きるきみの口癖がうつった消したいのに消せない言葉を変えようとしても気づけばまた出てくるきみがいなくなってもきみの欠片が残るそれが愛しいのか悲しいのかもうわからないまたきみを思い出す口癖のたびに戻りたいわけじゃないでも忘れられないわたしの言葉の中にきみが生きているそれを認めるしかないきみの口癖がうつったもう消さなくていいこれもわたしの一部きみがくれたものきみがいなくなってもきみの欠片が残るそれを抱えてわたしは歩いていく

futo kizuita kimi no kotoba maa ii ka nantoka naru sore mo ari da ne futoshita toki ni kimi no kuchiguse ga dete shimau tsukiatte ita koro wa nantomo omowanakatta noni wakarete kara kizuita watashi no naka ni kimi ga sumitsuite iru kimi no kuchiguse ga utsutta keshitai noni kesenai kotoba wo kaeyou to shite mo kizukeba mata dete kuru kimi ga inaku natte mo kimi no kakera ga nokoru sore ga itoshii no ka kanashii no ka mou wakaranai tomodachi ni iwareta saikin sono iikata suru yo ne tte hatto shita watashi ja nai watashi ga iru kagami wo mite mo kotae wa kaette konai kimi no kotoba de maa ii ka tte tsubuyaku jikan ga tateba usureru no darou ka soretomo isshou kimi no kotoba wo karite ikiru kimi no kuchiguse ga utsutta keshitai noni kesenai kotoba wo kaeyou to shite mo kizukeba mata dete kuru kimi ga inaku natte mo kimi no kakera ga nokoru sore ga itoshii no ka kanashii no ka mou wakaranai mata kimi wo omoidasu kuchiguse no tabi ni modoritai wake ja nai demo wasurerarenai watashi no kotoba no naka ni kimi ga ikite iru sore wo mitomeru shika nai kimi no kuchiguse ga utsutta mou kesanakute ii kore mo watashi no ichibu kimi ga kureta mono kimi ga inaku natte mo kimi no kakera ga nokoru sore wo kakaete watashi wa aruite iku

Salin

Biglang napansin ko ang mga salita mo "Eh, ayos lang" "may mangyayari din" "puwede rin pala iyon" Sa biglaang sandali lumalabas ang iyong palagiang sabi Noong magkasama pa kami wala akong naiisip dito Mula nang maghiwalay napansin ko sa loob ko ay nakatira ka Nahawa sa akin ang sabi mo Gustong burahin, ngunit hindi mabura Kahit subukang baguhin ang salita pagkamalayan ay lumalabas na ulit Kahit nawala ka nananatili ang mga piraso mo Mahal ko ba ito o malungkot ito, hindi ko na alam Sinabi sa akin ng kaibigan "ganyan ka na magsalita kamakailan" Nagulat ako May sariling hindi sarili sa loob ko Kahit tumingin sa salamin walang sagot na bumabalik Sa salita mo "eh ayos lang" ang bumubulong ako Kapag lumipas ang panahon mahuh'pawi kaya ito O habambuhay mabubuhay na hiniram ang salita mo Nahawa sa akin ang sabi mo Gustong burahin, ngunit hindi mabura Kahit subukang baguhin ang salita pagkamalayan ay lumalabas na ulit Kahit nawala ka nananatili ang mga piraso mo Mahal ko ba ito o malungkot ito, hindi ko na alam Muli kang naaalala sa tuwing lumalabas ang sabi mo Hindi naman ako gustong bumalik ngunit hindi malimutan Sa loob ng aking mga salita ay nabubuhay ka Wala akong magagawa kundi aminin ito Nahawa sa akin ang sabi mo Hindi na kailangang burahin Bahagi na rin ito ng sarili ko Bigay mo ito Kahit nawala ka nananatili ang mga piraso mo Dala-dala ang mga ito ako'y patuloy na lumalakad