29Song

Tonari no Seki wa Uchuu

隣の席は宇宙

Tungkol sa kanta

Napakalapit, ngunit napakalayo sa upuang katabi ko. Isang nakakakilig na kanta na naglalarawan ng isang pag-ibig na walang tugon, kung saan habang lalong lumalapit ang distansya, lalo namang nahihirapang makahanap ng mga salita, inihahambing ito sa isang walang timbang na kalawakan. Biglang sasabog ang emosyon mula sa bumubulong na verse patungo sa malinaw at mataas na tono ng chorus.

Makinig at i-stream

Lahat ng platform

Lyrics (Hapon)

いつも通りの席なのに君の横だけ無重力話したいのに声が出ない唇だけが空回りペンの先が動くたび私の心が揺れる近い距離ほど遠く感じて笑顔に隠れてしまう宇宙服みたいな強がりを毎朝着てくる私一言だけでいいのにまだ怖い近いのに遠いってずるい隣の席は宇宙話しかけたいのにできない隣の席は宇宙指先だけが届きそうでも触れたら壊れそう君が笑うその瞬間に私の時間が止まる教科書のページをめくる音それだけで胸が早歩き消しかすの白さみたいにばれないように笑ってるふとした拍子に目が合えば酸素が足りなくなるみんなの会話に紛れて君の名前だけ響く昨日より少しだけ近づけたらそれでいい宇宙の端っこからおはようを投げるもし返事が小さくてもその声でまた飛べる今日の私を信じて君の方へ近いのに遠いってずるい隣の席は宇宙でも一言で変わる隣の席は宇宙君のノートの隅っこに私の笑顔を置きたい明日の私がまた言える隣の席は宇宙

itsumo doori no seki nanoni kimi no yoko dake mujuuryoku hanashitai noni koe ga denai kuchibiru dake ga karamawari pen no saki ga ugoku tabi watashi no kokoro ga yureru chikai kyori hodo tooku kanjite egao ni kakurete shimau uchuufuku mitai na tsuyogari wo maiasa kite kuru watashi hitokoto dake de ii noni mada kowai chikai noni tooi tte zurui tonari no seki wa uchuu hanashikaketai noni dekinai tonari no seki wa uchuu yubisaki dake ga todokisou demo furetara kowaresou kimi ga warau sono shunkan ni watashi no jikan ga tomaru kyoukasho no peeji wo mekuru oto sore dake de mune ga hayaaruki keshikasu no shirosa mitai ni barenai you ni waratteru futoshita hyoushi ni me ga aeba sanso ga tarinaku naru minna no kaiwa ni magirete kimi no namae dake hibiku kinou yori sukoshi dake chikazuketara sore de ii uchuu no hashikko kara ohayou wo nageru moshi henji ga chiisakute mo sono koe de mata toberu kyou no watashi wo shinjite kimi no hou e chikai noni tooi tte zurui tonari no seki wa uchuu demo hitokoto de kawaru tonari no seki wa uchuu kimi no nooto no sumikko ni watashi no egao wo okitai ashita no watashi ga mata ieru tonari no seki wa uchuu

Salin

Ito ang aking nakasanayang upuan, ngunit tanging sa tabi mo ay walang timbang Gusto kong magsalita pero walang tinig na lumalabas mga labi ko lamang ang walang silbing gumagalaw Sa tuwing gumagalaw ang dulo ng iyong panulat ang puso ko'y umiindayog Habang mas malapit, lalong malayo ang pakiramdam at nagtatago na lamang ako sa likod ng ngiti Ang pagpapanggap, tulad ng isang spacesuit araw-araw kong isinusuot tuwing umaga Isang salita lamang sana ay sapat na pero natatakot pa rin ako Napakalapit pero napakalayo, napakadaya Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan Gusto kitang kausapin pero hindi ko magawa Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan Tila dulo lang ng aking daliri ang aabot pero kung hahawakan, baka mabasag Sa sandaling ngumiti ka tumitigil ang aking oras Ang tunog ng paglipat ng pahina ng aklat iyon lamang ay nagpapabilis ng tibok ng aking dibdib Tulad ng kaputian ng mga pinagbura ngumingiti ako upang hindi mahalata Kung sa hindi inaasahan ay magkatitigan tayo kinukulang ako sa oksiheno Nakahalo sa usapan ng lahat tanging pangalan mo lamang ang umaalingawngaw Kahit kaunti lang kaysa kahapon kung makalalapit ako, sapat na iyon Mula sa dulo ng kalawakan ihahagis ko ang isang magandang umaga Kahit na mahina ang iyong sagot sa boses na iyon, kaya ko muling lumipad Nagtitiwala sa sarili ko ngayon patungo sa iyo Napakalapit pero napakalayo, napakadaya Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan Pero mababago ng isang salita ang lahat Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan Sa isang sulok ng iyong kuwaderno gusto kong iwan ang aking ngiti Masasabi muli ng sarili ko bukas Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan