Tungkol sa kantang ito
Napakalapit, ngunit napakalayo sa upuang katabi ko. Isang nakakakilig na kanta na naglalarawan ng isang pag-ibig na walang tugon, kung saan habang lalong lumalapit ang distansya, lalo namang nahihirapang makahanap ng mga salita, inihahambing ito sa isang walang timbang na kalawakan. Biglang sasabog ang emosyon mula sa bumubulong na verse patungo sa malinaw at mataas na tono ng chorus.
Lyrics
Salin
Ito ang aking nakasanayang upuan, ngunit
tanging sa tabi mo ay walang timbang
Gusto kong magsalita pero walang tinig na lumalabas
mga labi ko lamang ang walang silbing gumagalaw
Sa tuwing gumagalaw ang dulo ng iyong panulat
ang puso ko'y umiindayog
Habang mas malapit, lalong malayo ang pakiramdam
at nagtatago na lamang ako sa likod ng ngiti
Ang pagpapanggap, tulad ng isang spacesuit
araw-araw kong isinusuot tuwing umaga
Isang salita lamang sana ay sapat na
pero natatakot pa rin ako
KoroMalapit pero malayo, ang daya
Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan
Gusto kitang kausapin pero hindi ko magawa
Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan
Tila dulo lang ng aking daliri ang aabot
pero kung hahawakan, baka mabasag
Sa sandaling ngumiti ka
tumitigil ang aking oras
Ang tunog ng paglipat ng pahina ng aklat
iyon lamang ay nagpapabilis ng tibok ng aking dibdib
Tulad ng kaputian ng mga pinagbura
ngumingiti ako upang hindi mahalata
Kung sa hindi inaasahan ay magkatitigan tayo
kinukulang ako sa oksiheno
Nakahalo sa usapan ng lahat
tanging pangalan mo lamang ang umaalingawngaw
Kahit kaunti lang kaysa kahapon
kung makalalapit ako, sapat na iyon
Mula sa dulo ng kalawakan
ihahagis ko ang isang magandang umaga
Kahit na mahina ang iyong sagot
sa boses na iyon, kaya ko muling lumipad
Nagtitiwala sa sarili ko ngayon
patungo sa iyo
Malapit pero malayo, ang daya
Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan
Pero magbabago ito sa isang salita
Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan
Sa isang sulok ng iyong kuwaderno
gusto kong iwan ang aking ngiti
Masasabi muli ng sarili ko bukas
Ang upuan sa tabi ko ay kalawakan
Lyrics (wikang Hapon)
いつも通りの席なのに
君の横だけ無重力
話したいのに声が出ない
唇だけが空回り
ペンの先が動くたび
私の心が揺れる
近い距離ほど遠く感じて
笑顔に隠れてしまう
宇宙服みたいな強がりを
毎朝着てくる私
一言だけでいいのに
まだ怖い
Koro近いのに遠いってずるい
隣の席は宇宙
話しかけたいのにできない
隣の席は宇宙
指先だけが届きそう
でも触れたら壊れそう
君が笑うその瞬間に
私の時間が止まる
教科書のページをめくる音
それだけで胸が早歩き
消しかすの白さみたいに
ばれないように笑ってる
ふとした拍子に目が合えば
酸素が足りなくなる
みんなの会話に紛れて
君の名前だけ響く
昨日より少しだけ
近づけたらそれでいい
宇宙の端っこから
おはようを投げる
もし返事が小さくても
その声でまた飛べる
今日の私を信じて
君の方へ
近いのに遠いってずるい
隣の席は宇宙
でも一言で変わる
隣の席は宇宙
君のノートの隅っこに
私の笑顔を置きたい
明日の私がまた言える
隣の席は宇宙
Gabay sa pagbasa
itsumo doori no seki nanoni
kimi no yoko dake mujuuryoku
hanashitai noni koe ga denai
kuchibiru dake ga karamawari
pen no saki ga ugoku tabi
watashi no kokoro ga yureru
chikai kyori hodo tooku kanjite
egao ni kakurete shimau
uchuufuku mitai na tsuyogari wo
maiasa kite kuru watashi
hitokoto dake de ii noni
mada kowai
Korochikai noni tooi tte zurui
tonari no seki wa uchuu
hanashikaketai noni dekinai
tonari no seki wa uchuu
yubisaki dake ga todokisou
demo furetara kowaresou
kimi ga warau sono shunkan ni
watashi no jikan ga tomaru
kyoukasho no peeji wo mekuru oto
sore dake de mune ga hayaaruki
keshikasu no shirosa mitai ni
barenai you ni waratteru
futoshita hyoushi ni me ga aeba
sanso ga tarinaku naru
minna no kaiwa ni magirete
kimi no namae dake hibiku
kinou yori sukoshi dake
chikazuketara sore de ii
uchuu no hashikko kara
ohayou wo nageru
moshi henji ga chiisakute mo
sono koe de mata toberu
kyou no watashi wo shinjite
kimi no hou e
chikai noni tooi tte zurui
tonari no seki wa uchuu
demo hitokoto de kawaru
tonari no seki wa uchuu
kimi no nooto no sumikko ni
watashi no egao wo okitai
ashita no watashi ga mata ieru
tonari no seki wa uchuu
Mga kantang malapit sa damdaming ito
Tonari no Seki wa UchuuAkari Shizune



