Een week na onze breuk
kwam er een doos van jou
alles wat ik in jouw kamer had laten liggen
zat erin

Op het korte briefje stond
"Ik hoop dat je gelukkig wordt"
"Je hoeft niet te antwoorden"
wees niet pas op het allerlaatst aardig tegen me
Zelfs de tandenborstel bij de wastafel
zat in een doorzichtig zakje
Dit ging over ons tweeën
maar zelfs hoe het eindigde, bepaalde jij

Ik wil niet terug
Ik wil je niet alleen maar verwijten maken
Ik wilde je gezicht nog één keer zien
Ik wilde ook zelf afscheid nemen

RefreinIk wilde je ontmoeten om het af te sluiten
Ook als ik huilde en niets kon zeggen
Het afscheid dat jij had besloten
wilde ik niet in mijn eentje aanvaarden
Ik wilde je ontmoeten om het af te sluiten
Ik wil niet dat je terugkomt
Als het dan toch eindigt, dan had ik tenminste
gewild dat je ook naar mijn stem luisterde

Telkens als ik ze er één voor één uithaal
moet ik aan die kamer denken
De woorden "Je hoeft niet te antwoorden"
lees ik steeds opnieuw
Je wilde me geen pijn doen
dat begrijp ik tenminste
Ik kan je niet haten
en juist daarom word ik nog bozer

Ook als jij dacht dat het aardig was
zonder op mijn antwoord te wachten
beëindigde je het zonder me te ontmoeten
dat kan ik je nog altijd niet vergeven

Ik wilde je ontmoeten om het af te sluiten
Ook als we ruzie kregen, was dat oké
Het hoefde geen mooie, nette breuk te zijn
ik wilde dat het eindigde met woorden van ons allebei
Ik wilde je ontmoeten om het af te sluiten
Ook als ik nog van je hield, was dat oké
Dat het toch voorbij was
wilde ik aan je gezicht zien

Als we elkaar hadden kunnen ontmoeten
had ik waarschijnlijk gehuild en niets gezegd
Uiteindelijk zou er niets zijn veranderd
en dat was ook goed geweest
De laatste woorden
wilde ik zelf bepalen
Ik ga je niet achterna
Voor nu mag ik nog boos zijn

Ik wilde je ontmoeten om het af te sluiten
Ook al was de breuk al besloten
Alles wat ik niet kon zeggen
wilde ik tegenover jou uitspreken
Ik wilde je ontmoeten om het af te sluiten
terwijl ik je stem hoorde
nadat ik had gezegd: "Ik hou nog steeds van je"
Ik wilde ook zelf afscheid nemen

De doos staat nog in de hal
Vanavond mag hij daar gewoon blijven staan
Het afscheid zonder elkaar te zien
draag ik nog altijd met me mee