Akşam rüzgarı
zil sallanıyor

Bisiklet parkının gölgesinde
sırtın çok yakın
Sadece söylemek istediklerim
gidonda titriyor
Çalsam olur oysa
ama zil sessiz kalıyor
Benim kalbim de
tıpkı onun gibi

Eldivenlerimin içinde
bu sevgi ısınıyor
Senin zilinin sesiyle
uyanıyorum ben

NakaratBir zilden daha küçük bir sevgi
ama yine de durmuyor
Peşinden koştuğum sırtına
kelimeler yetişemiyor
Dokunsam çalacak gibi
göğsümün derinliklerindeki zil
Bir zilden daha küçük bir sevgi
sana ulaşana dek

Köşeyi dönerken
hızımı düşürüyorum
Bana dönüp bakıyorsun
sırf bu bile yakıyor içimi
Yan yana sürmek istiyorum
ama henüz söyleyemiyorum
Zili henüz çalmadan
bir gülümseme konduruyorum yüzüme

Omuzlarımız değecek gibi
nefesim sığlaşıyor
Duyulmayacak kadar sessizce
büyüyor bu sevgi

NakaratBir zilden daha küçük bir sevgi
ama yine de durmuyor
Peşinden koştuğum sırtına
kelimeler yetişemiyor
Dokunsam çalacak gibi
göğsümün derinliklerindeki zil
Bir zilden daha küçük bir sevgi
sana ulaşana dek

Senin adını
ağzımın içinde tekrarlıyorum
Zilin yerine
nefesimle söylüyorum
seviyorum
seviyorum

Bir zilden daha küçük bir sevgi
sonunda çalmak istiyorum onu
Sana yetiştiğimde
umarım gülümseyerek söyleyebilirim
Dokunsam çalacak gibi
göğsümün derinliklerindeki zil
Bir zilden daha küçük bir sevgi
onu sana vereceğim güne dek