Aniden o koku
o geceyi geri getiriyor

Tıklım tıklım trende
hafifçe, tanıdık bir koku süzülüyor
Dönüp bakıyorum, yabancı biri
ama seninle aynı parfüm
Kalbim acıyana dek çarpıyor
Nefes alamıyorum

Sonraki istasyonda iniverdim
henüz ineceğim yer olmamasına rağmen
Peronun bankında
nefesimi düzene sokuyorum

NakaratAylar geçmesine rağmen
tek bir kokuyla sarsılıyorum
Unuttuğumu sansam da
bedenim hatırlıyor
Bu parfümü her kokladığımda
geçmişe geri çekiliyorum

Şehrin içinde aynı parfümü
kullanan birçok insan var
Her defasında böyle mi olacak
Buna alışacağım bir gün gelecek mi
Sonraki tren geliyor
Ayağa kalkıyorum

Yine kalabalığa karışıyorum
Bu kez nefesimi tutarak
trene bindim

Aylar geçmesine rağmen
tek bir kokuyla sarsılıyorum
Unuttuğumu sansam da
bedenim hatırlıyor
O koku her geldiğinde
yüzün beliriyor gözlerimin önünde

Birinin parfümünden
korkarak yaşamak çok zor
Hiçbir şey hissetmeyeceğim bir gün gelir mi acaba
Belki de bu yalnız hissettiren bir şey olurdu

Aylar geçmesine rağmen
tek bir kokuyla sarsılıyorum
Unuttuğumu sansam da
bedenim hatırlıyor
O koku her geldiğinde
geçmişin bir parçası hâlâ burada